زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

استصحاب حکم تکلیفی





استصحاب حکم تکلیفی به حکم به بقای «حکم تکلیفی» اطلاق می‌شود.


۱ - تعریف



استصحاب حکم تکلیفی از اقسام استصحاب حکمی و مقابل استصحاب حکم وضعی است و به استصحابی گفته می‌شود که مستصحب آن حکم تکلیفی‌ای است که در سابق، نسبت به آن یقین وجود داشته، ولی بعد به دلایلی مورد شک قرار می‌گیرد، مانند: استصحاب وجوب نماز یا حرمت شرب خمر، در صورت شک در بقای آن‌ها.

۲ - حجیت



در حجیت این استصحاب اختلاف وجود دارد؛
برخی بر این باورند که استصحاب مطلقا چه در حکم تکلیفی و چه در حکم وضعی حجت است.
برخی دیگر معتقدند استصحاب، حجت نیست مطلقا، و گروهی هم چون مرحوم « فاضل تونی » تفصیل داده‌اند و آن را در احکام تکلیفی، انکار و در احکام وضعی، اثبات کرده‌اند.
گروهی از قدما نیز معتقدند استصحاب حکم کلی ، چه تکلیفی و چه وضعی، حجت نیست، اما استصحاب حکم جزئی حجت است.

۳ - پانویس


 
۱. ↑ حیدری، علی نقی، اصول الاستنباط، ص۲۶۸.    
۲. ↑ خویی، ابوالقاسم، مصباح الاصول، ج۳، ص۴۷.    
۳. ↑ خمینی، روح الله، الرسائل، جزء ۱، ص۱۸۸.    
۴. ↑ فاضل تونی، عبدالله بن محمد، الوافیة فی اصول الفقه، ص ۲۰۲-۲۰۱.    
۵. ↑ طباطبایی قمی، تقی، آراؤنا فی اصول الفقه، ج۱، ص۳۲۰.    
۶. ↑ سبحانی تبریزی، جعفر، المحصول فی علم الاصول، ج۴، ص۸۰.    


۴ - منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۱۶۶، برگرفته از مقاله «استصحاب حکم تکلیفی».    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.